(ANKARA) - SOL Genç, HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda 18 işçinin hayatını kaybetmesine yol açan patlamanın ardından, HABAŞ Ankara Bölge Müdürlüğü önünde basın açıklaması düzenledi. Açıklamada, "Dün Aliağa'da yaşamını yitiren emekçileri hiçbir söz, vaat veya ceza hayata döndüremeyecek. Ancak şu bir gerçek ki, ne dün Aliağa'da öldürülenler ne de 25 yıldır sömürü düzeni nedeniyle hayatını kaybeden herhangi bir işçi, kadın, çocuk ya da vatandaş; biz mücadele etmedikçe ve mücadele ederek emekçilerin iktidarını kurmadıkça huzura kavuşacak.
Artık kaybedecek hiçbir şeyimiz yok. Yarın sabah uyanabileceğimize dair hiçbir güvencemiz kalmadı. Ölümün çevrelediği bu kuşatmayı parçalamak için söz, yetki ve karar halka; iktidar halka" ifadeleri kullanıldı.SOL Genç adına gerçekleştirilen açıklamada şu ifadelere yer verildi: "Dün HABAŞ'ın İzmir Aliağa'da bulunan karbondioksit dolum tesisinde meydana gelen patlamada, ihmaller ve rant hırsı nedeniyle 18 işçi katledildi.
Bugün tazminat ödenmeden yapılan işten çıkarmalara, ay sonunu getirmeye yetmeyen asgari ücretlere, işsizliğe ve yoksulluğa şükreder hale geldik. Bu sözümüz yanlış anlaşılmamalı; bunların hiçbiri olağanlaşmadı. Sadece Bilecik Demirdöküm'de patlayan kazanın içinde yanmaya, Soma ve İliç'teki maden göçüklerinde kaybolmaya, yıkılan inşaat iskelelerinden düşerek ölmeye kıyasla yoksulluğa ve sefalete şükreder olduk.
Ülkemizin bugünkü gerçeği budur.Bir tarafta iktidar önüne 'sözde yüzyıllık' hedefler koyarken, diğer tarafta neredeyse her hafta meydana gelen iş cinayetlerini ve kitlesel ölümleri önleyemiyor. Orta Doğu coğrafyasında savaş çığlıkları yükselirken, kurumsallaşma krizine karşı yürütülen mücadele de henüz kazanılmış değil.
En basit ifadeyle, sermayeye 'höyt' diyememe krizi; halkın iliğini sömürenlere karşı her türlü denetim, yaptırım ve kontrol mekanizmasını imkansızlaştırıyor. Bugün emek ile sermaye arasındaki çelişkinin yanı sıra, yaşam ile ölüm arasındaki karşıtlık da giderek büyüyor.Yüzyıllardır dünyanın her yerinde durum böyleydi: Sömürenlerle sömürülenler arasındaki mücadele, yaşamla ölüm arasındaki mücadeledir.
Bu mücadele konforlu alanlarda durarak, oy vermeyi bekleyerek ya da 'güzel günlerin' gelmesini umarak kazanılmadı ve kazanılamaz. Yaşam mücadelesi ancak örgütlenme yoluyla ve iktidarın tümüyle emekçilerin eline geçmesiyle kazanılabilir.Dün Aliağa'da hayatını kaybeden emekçileri hiçbir söz, vaat veya ceza geri getiremeyecek.
Fakat şu kesin: Ne dün Aliağa'da katledilenler ne de 25 yıldır sömürücülerin düzeni nedeniyle öldürülen herhangi bir işçi, kadın, çocuk ya da vatandaş; biz mücadele etmedikçe ve mücadeleyle emekçilerin iktidarını kurmadıkça huzura kavuşacak. Kaybedecek hiçbir şeyimiz kalmadı. Yarın uyanabileceğimize dair hiçbir garantimiz yok. Ölümün kuşatmasını parçalamak için söz, yetki ve karar halka; iktidar halka."
